Jako, że wielokrotnie spotyka się sytuacje, w których pracodawcy podpisują z pracownikami umowy o pracę na czas określony z 2 tygodniowym okresem wypowiedzenia, pomimo tego, iż okres trwania umowy wynosi co najmniej kilka lat, postanowiliśmy zaprezentować wybrane orzeczenia sądów na ten temat:
-------
Sąd Najwyższy (II PK 294/2004):
Zawarcie długoterminowej umowy o pracę na czas określony (9 lat) z dopuszczalnością jej wcześniejszego rozwiązania za dwutygodniowym wypowiedzeniem może być kwalifikowane jako obejście przepisów prawa pracy, ich społeczno-gospodarczego przeznaczenia lub zasad współżycia społecznego (art. 58 § 1 i 2 kc w związku z art. 300 kp).
-------
Sąd Najwyższy (I PK 127/2005)
Pracodawca fałszujący umowy o pracę tylko po, by nie zatrudnić pracownika na stałe, powinien się liczyć z konsekwencjami. Zwolnionemu sąd przyzna odszkodowanie.
-------
Sąd Najwyższy (I PKN 554/2000)
Może zaistnieć stan uzasadniający trzecie przedłużenie umowy o pracę na czas określony, a niepowodujący jej przekształcenia zgodnie z art. 25[1] kp w umowę na czas nieokreślony. Muszą jednak istnieć ku temu uzasadnione powody.
-------
Sąd Najwyższy (III ZP 52/97)
Zawarcie trzeciej, kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z nawiązaniem umowy o pracę na czas nie określony (art. 25[1] kp), jeżeli dwie poprzednie terminowe umowy o pracę zostały zawarte począwszy od dnia wejścia w życie tego przepisu.
Prawoprywatne.pl
http://www.prawoprywatne.pl//article.php/20071104130237799