Na postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, o czym stanowi art. 34 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), przysługuje na podstawie art. 34 § 2 tej ustawy zażalenie.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Siedziba w Gdańsku 2005-02-25, I SA/Gd 546/04
Uzasadnienie:
Po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "O." w G. Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku decyzją z dnia 15 grudnia 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 2003 r., mocą której określił on Spółdzielni do zwrotu kwotę 114 788,90 zł nadmiernie pobranej dotacji celowej z budżetu państwa. Na ostateczną decyzję została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Na podstawie wymienionej wyżej decyzji z dnia 15 grudnia 2003 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wystawił w dniu 23 grudnia 2003 r. tytuły wykonawcze doręczone zobowiązanej Spółdzielni w dniu 5 stycznia 2004 r. Pismem z dnia 12 stycznia 2004 r. zobowiązana zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie wystawionych tytułów wykonawczych. Jako podstawę zarzutów Spółdzielnia wskazała wszczęcie postępowania egzekucyjnego przed upływem terminu na dobrowolne wykonanie obowiązku, nieprawidłowe określenie obowiązku z powodu przedawnienia, a także brak obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę z powodu błędu w wyliczeniach i na tej podstawie wniosła o umorzenie postępowania w części dotyczącej należności przedawnionych oraz w części nieprawidłowego określenia wysokości należności, a także o zawieszenie postępowania.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. (jako wierzyciel) postanowieniem z dnia 11 lutego 2004 r. wyraził stanowisko w zakresie zgłoszonych zarzutów. Stwierdził, że nie wszczęto postępowania egzekucyjnego przed upływem terminu na dobrowolne wykonanie obowiązku oraz nie doszło do przedawnienia zobowiązania. Błędnie natomiast wyliczono odsetki od kwoty zobowiązania, gdyż zamiast podanej w tytułach wykonawczych kwoty 192 156,30 zł powinna być kwota 191 519,40 zł.
Rozpoznając zażalenie na to postanowienie, Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2004 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, działając zgodnie ze wskazówkami organu rozpatrującego zażalenie, Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. (jako wierzyciel) wydał w dniu 20 maja 2004 r. na podstawie art. 34 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów, uznając je za tożsame z zarzutami zawartymi w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną wyżej decyzję, a zatem zarzutami będącymi przedmiotem badania w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Działając zgodnie z pouczeniem zawartym w treści postanowienia, Spółdzielnia wniosła na nie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku, który postanowieniem z dnia 16 lipca 2004 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia, gdyż uznał, że ustawa egzekucyjna nie przewiduje środka zaskarżenia na postanowienie wydane w trybie jej art. 34 § 1a. Zdaniem tego organu, postanowienie wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu wydawane jest w toku jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego i nie podlega dalszemu zaskarżeniu, co stanowi wyjątek od ogólnej zasady dwuinstancyjnego postępowania przed organami administracji publicznej. Stanowisko takie ulega wzmocnieniu ze względu na treść art. 34 § 4 ustawy, zgodnie z którym organ egzekucyjny orzeka w przedmiocie zgłoszonych zarzutów po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. Nieprawidłowe pouczenie zawarte w zakwestionowanym postanowieniu co do prawa wniesienia zażalenia nie mogło stanowić podstawy do jego rozpoznania wbrew obowiązującym przepisom.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Spółdzielnia Mieszkaniowa "O." w G. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia 20 maja 2004 r. z powodu naruszenia art. 34 § 1 i 1a w związku z art. 17 § 1 i art. 18 ustawy egzekucyjnej przez błędną ich interpretację oraz sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego materiału dowodowego, organy bowiem uznały, iż zgłoszone zarzuty dotyczyły wymagalności należności pieniężnej.
W odpowiedzi na skargę z dnia 16 września 2004 r. wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie niezależnie od jej zarzutów i wniosków oraz powołanej podstawy prawnej (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W niniejszej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia sądowego może być tylko kwestia dopuszczalności zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym, gdyż zaskarżone postanowienie, tamujące merytoryczne rozpoznanie zarzutów, ograniczyło się do tej kwestii (...).
Istota rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia, niezależnie od jego uzasadnienia, tkwiła w zdaniu drugim art. 17 § 1 ustawy egzekucyjnej, ustanawiającym zasadę, że na postanowienie wyżej określone przysługuje zażalenie, jeżeli ta ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi.
Zmiana przepisu art. 34 ustawy egzekucyjnej, ogłoszona w Dz.U. z 2003 r. Nr 193, poz. 1884, pozostawiła w § 1 zasadę, że organ egzekucyjny rozpatruje zarzuty po uzyskaniu stanowiska wierzyciela, ale dodała przepis § 1a. W przepisie tym wprowadzono nowy rodzaj postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu w ściśle określonych warunkach.
Wykładnia tego przepisu w nawiązaniu do art. 17 § 1 ustawy egzekucyjnej mogłaby prowadzić do wniosku, że jeżeli w dodanym przepisie nie zawarto formuły, iż na takie postanowienie przysługuje zażalenie, to zażalenie faktycznie nie przysługuje. Jednakże wykładnia systemowa prowadzi do odmiennego wniosku (...). Wobec tego, że w art. 34 § 1 mowa jest o stanowisku wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu (§ 1a) jest niczym innym, jak tylko stanowiskiem wierzyciela. Łącznie zatem § 1 i 1a w art. 34 ustawy egzekucyjnej, dotyczące stanowiska wierzyciela, poprzedzają przepis § 2 w art. 34, stanowiący, iż na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie.
Odmienna wykładnia co do środka zaskarżenia byłaby nie tylko contra legem (art. 17 § 1 ustawy egzekucyjnej), lecz również pozbawiałaby zobowiązanego możliwości obrony jego uzasadnionych praw, gdyby każda skarga na decyzję wymiarową do sądu administracyjnego wywoływała w postępowaniu egzekucyjnym postanowienie o niedopuszczalności zarzutu bez możliwości jego weryfikacji, ponieważ wysokość należności pieniężnej została określona w orzeczeniu, od którego wniesiono odwołanie (skargę).
Za stanowiskiem organu rozpatrującego zażalenie nie przemawiała zmieniona treść § 4 w art. 34 omawianej ustawy, mówiącego o "otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu" (...). Po pierwsze, wymienienie postanowień w § 4 nawiązuje do układu § 1 i 1a z konsekwencją w zakresie wyrażonego na tle tych przepisów poglądu. Po drugie, sformułowanie o postanowieniu ostatecznym tłumaczyć można jako dwa zdania spięte funktorem "lub", a mianowicie: "ostateczne postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela" oraz "ostateczne postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu". Potwierdza to pogląd o zaskarżalności tego ostatnio wymienionego postanowienia zażaleniem.
W konkluzji należy stwierdzić, że na postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, o czym stanowi art. 34 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), przysługuje na podstawie art. 34 § 2 tej ustawy zażalenie.
Wobec uchylenia zaskarżonego postanowienia, w ponownym postępowaniu przedmiotem rozważań organu rozpatrującego zażalenie powinna być merytoryczna treść zażalenia Spółdzielni z dnia 31 maja 2004 r.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) PostAdmU uchylił zaskarżone postanowienie, a na podstawie art. 200 tej ustawy orzekł o zwrocie kosztów postępowania. Ze względu na niewykonalność zaskarżonego postanowienia nie orzeczono według art. 152 tej ustawy.
Komentarzy (0)
Prawoprywatne.pl
http://www.prawoprywatne.pl//article.php/2007112111065412